Teamleden:
  • Stefan Bernardy
  • Okke Bronkhorst
  • Bart Goorden
  • Lucas Hemels
  • Job vd Kieft
  • Anke Kempen
  • Job Schroén
  • David Tack
  • Bram Dunnink
  • Gerard van Zwieten
  • Sten Swanenberg



  • Buigen of barsten
    Vorig jaar overtrof ‘Het Gras aan de Overkant’ de andere bouwteams én zichzelf met een brug die met maar liefst 16.800 kilo belast kon worden. De goede naam die zij daardoor hebben opgebouwd, laten ze zich niet zomaar afpakken. Anke Kempen: “We doen een tweede gooi naar eeuwige roem.”

    Zwaar en duur
    In principe was er geen enkele reden om aan de samenstelling van het team te sleutelen. Enkel en alleen omdat tijdens de bouw één van de jongens vanuit zijn nieuwe adres in het buitenland zal moeten toekijken, is het team aangevuld met vers talent. Maar hoe groot het zelfvertrouwen ook is over de samenstelling van het team, des te meer twijfel bestaat er over de constructie die bij de komende bouwwedstrijd moet worden neergezet. Tot op het laatste moment twijfelt het team tussen twee ontwerpen. “Het ene ontwerp is een variatie op een hangbrug: niet al te sterk, maar geweldig voordelig. Het andere ontwerp is ongelofelijk zwaar en sterk, maar duur,” legt Kempen uit. “Uiteindelijk hebben we voor de sterke, grote constructie gekozen. We geven het maximale aantal dukaten uit, niet alleen om een gigantische brug neer te kunnen zetten, maar ook om de technische uitdagingen die het ontwerp met zich mee brengt niet uit de weg te gaan.”

    Precisiewerk
    Kempen weet niet of ze gaan winnen. “Bij het gekozen ontwerp moet op het laatste moment een enorm zwaar onderdeel als sluitsteen tussen de constructie wordt geplaatst. Dat is precisiewerk. We hebben het op schaal getest, maar de ervaring van vorig jaar heeft ons geleerd dat je niet alles in de hand hebt.” Als de constructie tot stand komt, maakt Het Gras aan de Overkant een grote kans om de eerste plaats te veroveren. Kempen: “De kracht van deze enorme brug lijkt oneindig. Gelet op het volume, dat – praktisch gezien - op de brug geplaatst kan worden, schatten we dat de brug 20.000 kilo kan dragen. Het is buigen of barsten. Maar als het lukt, zijn we apetrots.”

    Geleidehond
    Wat er ook gebeurt, Het Gras aan de Overkant gaat plezier hebben. “Vorig jaar hebben we twee geweldige dagen gehad.” Bij winst wordt de kas van de KNGF Geleidehonden gespekt. “We willen een zichtbaar project - dicht bij huis - steunen. Het is mooi om iedereen mee te laten doen in de maatschappij. De aansprekende posters hebben ons geholpen om een keuze te maken.” Het Gras aan de Overkant hoopt op goed weer, een mooie prestatie en ‘dezelfde kraanmachinist als vorig jaar’. Kempen: “De kraanmachinist was onze held, hij zette letterlijk de puntjes op de i. Dit jaar zullen we hem weer hard nodig hebben!”

    Wordt het dit jaar “Buigen of Barsten”?

    Naar aanleiding van het succes in 2008 doen wij als Gras aan de Overkant dit jaar een tweede gooi naar die eeuwige roem. Martens heeft de regels van de westijd flink opgeschud zodat achteroverleunend vertrouwen op het concept van vorig jaar geen optie was: De bruggen dienen een brugdek te hebben van 1 meter breed. Bovendien zal dit jaar de uiteindelijke belasting die de brug kan dragen worden gedeeld door het aantal verbruikte dukaten. Dit bepaalt de uiteindelijke overwinnaar.

    Deze nieuwe inzichten hebben het gras aan de overkant aan het denken gezet. Lang hebben we getwijfeld aan de criteria waaraan een winnende brug zou moeten gaan voldoen. Een ‘goedkope’ brug, die nét een paar ton belasting kan dragen, of toch een dure brug met grote draagkracht? De middenweg lijkt er niet te zijn. Het resultaat ziet u hiernaast op de afbeelding, en hopelijk aan het eind van de dag in levende lijve.

    10 keerwanden vormen samen het brugdek van het concept “Buigen of Barsten”; een brug, die zijn basis vindt in de principes van de aloude boogbrug. Toegegeven moet worden dat er nog een en ander aan de voetgangerstoegankelijkheid gesleuteld kan worden, maar het is zeker niet onmogelijk om over deze brug te lopen. Avontuurlijke wandelaars schrikken niet terug van een hellingshoek van een graad of 35 toch?

    << terug